Accepteer

Accepteer (en compenseer): Scoor je punten maar wees ook pragmatisch als het moet

Moet je op het ene punt met een zeven genoegen nemen, ga dan elders voor een negen. Zo bied je uiteindelijk toch een goede kwaliteit.

Snelle fietsroutes bieden comfort en veiligheid om ook met een hogere snelheid te fietsen. De elektrische fiets is daarbij de maat der dingen, maar ook ligfietsers en wielrenners moeten goed uit de voeten kunnen. Het is nu nog onduidelijke welke type voertuigen in de toekomst gebruik gaan maken van het fietspad. Maar duidelijk is wel dat de diversiteit in type ‘fietsen’ verder toeneemt. Dit geldt ook voor het gebruik van de routes. Een ontwerpsnelheid van 30 km/h biedt een goed optimum tussen snel, sneller, snelst en een veilig fietspad zonder toetsers en bellen en inpasbaarheid van de route op een manier die ervoor zorgt dat je de fietsroute nog echt kunt inpassen in stad en landschap. Dat is ook heel wat waard.

Die hogere snelheid komt op drie manieren tot uitdrukking:

  1. een hogere ontwerpsnelheid door ruime boogstralen en voldoende breedte om in te halen
  2. reductie van het aantal concessies, zoals haakse bochten, krappe doorsteekjes, materiaalovergangen
  3. geen werkelijk oponthoud zoals kruispunten zonder voorrang, verkeerslichten…

In praktijk blijkt op alle drie deze snelheidsbepalers water bij de wijn te worden gedaan. Vanwege draagvlak, financiën, inpasbaarheid. Dat is jammer, want zo worden snelle fietsroute niet ten volle benut. Ook op andere kwaliteitsaspecten als breedte, verharding of stopkans is het niet altijd mogelijk om voor een tien te gaan, maar met te veel zesjes wordt het echt geen goede, snelle fietsroute.

We onderscheiden dan de drie stappen:

  • Zet zo hoog mogelijk in
  • Maar wees reëel als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan
  • En probeer de consessie op een ander punt te compenseren, zodat over de hele lengte toch een zeer goed resultaat kan worden geboden.

Terug naar Fietsfeuilleton.